Aan jou, die zegt: eigenlijk gaat het best goed
Misschien zeg je het zelf weleens:
Eigenlijk gaat het best goed.
Je hebt een fijn leven, doet werk dat bij je past en zorgt goed voor de mensen om je heen.
Dat woordje eigenlijk vind ik interessant. Het lijkt een onschuldig woord, maar er kan een behoorlijke koffer achter schuilgaan.
Ik ken het zelf ook. Dit is het verhaal van mijn fijne bubbel, een sabbatical en de vraag die ik nog iedere dag stel:
Wat heb je nodig?
Mijn bubbel was fijn. Echt.
Ieder mens leeft een beetje in zijn eigen bubbel. Gevuld met de mensen van wie je houdt, het werk dat je doet, de keuzes die je hebt gemaakt en de gewoontes die er in de loop van de jaren heel gezellig bij zijn komen wonen.
Mijn bubbel was fijn. Ik had leuk werk, een fijne relatie en eigenlijk was alles goed. Er was geen crisis, geen groot drama en ik hoefde ook niet met gierende banden ergens vandaan.
Toch vroeg ik me af:
Is dit ook de bubbel waarin ik de komende tien of twintig jaar wil blijven?
Als je ergens middenin zit, zie je vooral wat er al is. Soms moet je even afstand nemen om te ontdekken of je opnieuw voor hetzelfde zou kiezen. Daarom nam ik samen met mijn partner zes maanden een sabbatical.
Wat heb ik nodig?
Ik stelde mezelf daarmee dezelfde vraag die ik mijn cliënten aan het begin van iedere afspraak stel.
Het antwoord was niet: minder doen en rustig afbouwen richting pensioen. Mijn man en ik ontdekten juist dat we nog wilden bouwen. Aan een ander leven, op een andere plek en met ruimte voor werk waarin ik mijn kennis en kwaliteiten echt kan gebruiken.
Er bestaan tenslotte meer fijne bubbels. Je moet alleen wel durven kijken of er eentje beter past.
Zo verhuisden we naar Oostvoorne. Niet om opnieuw te beginnen, maar om mijn praktijk een vorm te geven die beter past bij wie ik nu ben en hoe ik nu wil werken.
Mijn rug bleek een nogal duidelijke grensbewaker
Mijn loopbaan begon eigenlijk bij mijn broer. Hij had ernstige acne en ik wilde hem daar graag vanaf helpen. Daarom volgde ik de opleiding tot schoonheidsspecialiste en begon ik direct mijn eigen salon, gespecialiseerd in gezichtsbehandelingen en huidverbetering.
Dat ik daar niet alle antwoorden zou vinden, wist ik toen natuurlijk nog niet.
Ik raakte gefascineerd door de huid, maar vroeg me steeds vaker af wat er vanbinnen gebeurde wanneer ik aan de buitenkant een klacht zag. Waarom blijft een huid onrustig? Welke invloed hebben stress, voeding en emoties? En waarom komt een klacht soms steeds opnieuw terug?
Mijn eigen rug deed ondertussen gezellig mee aan die zoektocht. Ik had regelmatig pijn en liep steeds opnieuw tegen dezelfde grens aan. Dat was een belangrijke reden om kinesiologie te gaan studeren.
Tijdens die opleiding leerde ik niet alleen anders naar het lichaam van mijn cliënten kijken. Ik leerde ook luisteren naar mijn eigen lichaam.
Voor mij bleken mijn rugklachten vaak samen te vallen met periodes waarin ik veel van mezelf vroeg. Ik gaf veel aan cliënten, familie en anderen, terwijl ik mezelf onder druk zette met alles wat ik moest, hoorde te doen of zelf nog wilde bereiken.
Als mijn rug nu van zich laat horen, herken ik het signaal direct. Ik neem mentale rust, zorg voor fysieke ontspanning en kijk eerlijk waar ik over mijn grenzen ben gegaan. Waar ik vroeger soms weken met klachten rondliep, duurt het nu meestal nog maar een dag.
Voor mijn rug heb ik daarmee de sleutel gevonden: dankbaar zijn voor wat hij mij probeert te vertellen en op tijd luisteren, zodat hij niet harder hoeft te roepen.
Een klacht is niet altijd alleen iets wat zo snel mogelijk weg moet. Soms is het ook een reden om even stil te staan en te vragen: wat heeft hier aandacht nodig?
Meestal zijn we geneigd iets tegen de pijn te nemen en weer door te gaan. Heel begrijpelijk. Alleen stuurt je lichaam zelden een handige gebruiksaanwijzing mee.
Die signalen leren herkennen en vertalen vind ik een van de bijzonderste onderdelen van mijn werk.
Een raakvlak, zonder jezelf kwijt te raken
Wanneer twee zeepbellen elkaar raken, kunnen ze tijdelijk een wand delen. Ze blijven allebei hun eigen ruimte houden, terwijl er een raakvlak ontstaat.
Dat beeld past bij hoe ik contact maak.
Ik probeer jouw wereld te begrijpen zonder daar direct iets van te vinden. Of je nu tien bent of tachtig: ik luister naar de woorden die jij gebruikt en probeer vanuit jouw denkwereld te kijken.
Ik wacht, luister en voel tot ik begrijp waar het werkelijk over gaat. Soms valt ineens het kwartje. Dan zie ik het verband tussen wat je vertelt, wat je doet en wat je lichaam ondertussen laat merken.
Ik zal niet voor jou bepalen hoe jij je leven moet leiden. Ik benoem wel wat ik zie. Warm en zonder oordeel, maar ik blijf er ook niet eindeloos omheen draaien.
Dat kan soms confronterend zijn. Gelukkig hoeft diepgang niet te betekenen dat we er de hele tijd heel ernstig bij moeten kijken.
Door samen te kijken, wordt iets wat vanuit je eigen bubbel moeilijk zichtbaar was soms ineens helder. Je wereld wordt een stukje ruimer en er kan een andere richting ontstaan.
Daarna ga jij weer verder. In je eigen bubbel en op jouw manier — misschien net een beetje anders dan toen je binnenkwam.
DE FEITEN
Leuk verhaal, Diana. Maar wat heb je eigenlijk gestudeerd?
Terechte vraag. Een persoonlijke klik is belangrijk, maar vakkennis natuurlijk ook.
In 35 jaar werken met mensen heb ik veel geleerd, gezien en ervaren. Ik combineer verschillende methoden, maar zet nooit automatisch hetzelfde rijtje in.
Opleidingen en vakkennis
- HBO Kinesiologie
- NLP- en Lifecoach Practitioner
- Medische basiskennis
- Instructeur Touch for Health en Stress Release
- Voice Dialogue en tafelopstellingen
- Cognitieve gedragstherapie
- MBO-4 Schoonheidsspecialiste
werkervaring
- Sinds 1991 ondernemer met een eigen praktijk
- Sinds 2020 werkzaam als kinesioloog en coach
- Ervaring als 1-op-1 coach
- Begeleiding van cliënten, ondernemers, professionals en groepen
- Ervaring als businesscoach
- Geven van trainingen, cursussen, presentaties en webinars
- Ervaring als trainer en instructeur
reviews
Wat anderen over mij zeggen
EN NU JIJ
Genoeg over mij. Wat heb jij nodig?
Mijn verhaal staat hierboven. Dat van jou begint misschien met een gesprek.
De één komt binnen met een lichaam dat steeds opnieuw protesteert. De ander zit vast in een patroon, verlangt naar rust of voelt dat het anders mag, zonder precies te weten hoe.
Misschien is het tijd dat iemand je niet direct vertelt wat je moet doen, maar eerst werkelijk luistert. Naar wat je zegt, waar je over twijfelt en wat je lichaam ondertussen laat merken.
Wat jij nodig hebt, past niet altijd in een standaardmethode of stappenplan. Daarom hoef je vooraf niet te kiezen tussen coaching, kinesiologie of Rust & Herstel.
Tijdens een vrijblijvend kennismakingsgesprek luister ik eerst naar jouw verhaal. Daarna kijken we samen wat er speelt en welke eerste stap bij jou past.